Weblog
Anke van Hest

Op vrijdagmiddag werden de eerste ZO kranten in Eindhoven aan de man gebracht. We hadden hiervoor het drukke busstation uitgekozen. Hier moeten de reizigers wachten op de bus en hebben ze dus wel zin in een krantje.

Je weet nooit wie er een wil hebben, dat maakt het zo’n leuk werk. Soms schat je in dat iemand wel interesse heeft, maar dan kijken ze heel lelijk naar je als je zegt “Wilt u een krantje van de SP?”. En een ander moment word je verrast door iemand die gretig vraagt “Heb je voor mij ook zo’n krant?”. Dit maakt het zo’n leuk werk, je weet nooit wie er geïnteresseerd is in de SP krant.
Gelukkig willen genoeg mensen een ZO krant, in ruim één uur waren we los.

Op donderdagavond hadden we een laatste overleg met de leden van het project werkplein SP. Per 1 mei is het project werkplein SP gesloten.

In totaal hebben we ongeveer 100 klanten gehad. Voor zover ons bekend is het ook voor een paar klanten gelukt om werk te vinden. Dat is natuurlijk iets waar we echt trots op zijn.
We hebben vooral besproken hoe de workshops verlopen zijn en wat de overeenkomsten waren tussen onze klanten. Hierover gaan een paar mensen een rapport. Ik ben erg benieuwd naar de exacte inhoud. Maar dat duurt nog een maandje. Goed werk heeft tijd van doen!

Op dinsdagavond had ik een overleg met bestuurslid Hans Bosman. Hij zorgt dat alle nieuwe snel leden bezocht worden. En sinds het zo rommelt in Den Haag krijgen we elke week flink wat leden bij.

Ik krijg de welkomstcadeautjes voor de nieuwe leden altijd thuis gestuurd en die kwam Hans dus ophalen. En natuurlijk praten we dan meteen even bij.

Een aantal kersverse leden hebben al een duidelijke taak weten te vinden. Zoals de hulpdienst en redactiewerk. Daar zijn we natuurlijk dol op, want samen kunnen we de SP beter op de kaart zetten.

Op maandagavond had ik een overleg in het splinternieuwe partijpand van de SP in Amersfoort. Een flink eind reizen, maar het pand was de moeite waard om te zien.

Ik had een overleg van een landelijke financiële controlecommissie. Ook dat was de moeite waard. Want je hoort en leert dingen die je anders niet te weten komt.

Gelukkig hoef ik maar een paar keer op en neer deze maand en dan is de klus weer klaar. Een vergadering in ons eigen partijhuis is toch wat gemakkelijker!

Op maandagmiddag startte ik met organisatiesecretaris Sylvie van Dijk met een lunch-overleg. Lekker en praktisch dus.

Nog voordat we aan ons broodje zaten waren we gestart met het overleg. Dat is niet tegen te houden. Binnen een uur is alles besproken en zijn de taken weer verdeeld. Wat willen we nog meer.

Op woensdagavond was er een ledenvergadering. Op de agenda stonden een paar stukken die op twee ook besproken worden op een landelijk congres.

Bestuurslid Marcel Lathouwers opende de avond met wat daadkrachtige woorden over de nieuwe politieke situatie. Tot slot liet hij strijdbaar zijn T shirt zien met de tekst ‘Doe effe sociaal man’. Heerlijk zo’n jonge gedreven hond in je bestuur.

Op dinsdagavond was het tijd voor een regio-overleg in Boxtel. Wat het langst besproken is laat zich gemakkelijk raden: de val van het kabinet en de komende verkiezingen. Daar hadden we natuurlijk allemaal wel een mening over.

Vanuit de provincie was Ine Roozen aanwezig. Zij heeft de portefeuille Cultuur en welzijn. Daarover hebben we het natuurlijk ook nog gehad. De meeste konden haar niet, dus het was meteen ook een kennismaking.

Op dinsdagavond had ik een werkoverleg met organisatiesecretaris Sylvie van Dijk. Dit deden we vóór en ná het samen nuttige van een warme maaltijd. Een prima manier om het nuttige met het aangename te verenigen.

Het lijstje van bespreekpunten was aanzienlijk lang, dus voordat we er doorheen waren was de avond weer voor een eind om. En dan praten wij allebei nog best wel snel. In deze situatie kwam dat een keer erg goed uit.

Op zaterdagmiddag was ik gast op het congres van de Koerdische vereniging. Ik was samen met raadslid Ernest Maas. Hem was gevraagd om kort de vereniging toe te spreken.

De middag starten rustig op, wat mij de kans gaf om met verschillende mensen te praten. Na even waren alle stoelen bezet en werd er geopend. Ik ben alleen het eerste deel aanwezig geweest, maar dat liet me prima zien dat een congres bij de Koerdische vereniging veel overeenkomsten heeft met een congres van de SP.

Op donderdagmiddag was het weer inloop van werkplein SP. Ik was vorige week niet geweest, ik had er weer zin in.

Nu er weinig meer over in de pers staat, is de inloop toch iets minder. Maar aangezien dat een van onze vrijwilliger haar baby had meegenomen, heb ik me niet verveeld. Ik heb lekker ontspannen met baby op schoot zitten toekijken, hoe de anderen, als een volleerd team, onze klanten te woord stonden. Prima toch!